مقدمه :
اگر به برخی از خبرهاو آمار آب های شیرین توجه کنید و به عواقب خطرناک خشکسالی و خسارت های جبران ناپذیر آن فکر کنید آنچه از تعجب شما می کاهد و به ارزش اسم این رشته می افزاید همان برخورد مهندس با آب ، این ماده حیات بخش است محدودیت منابع ، نیاز روز افزون و افزایش جمعیت برای مهندسی کردن در حوزه آب آنقدر ارزشمند و ضروری است که نیازی به دلیل و برهان ندارد ،برای تامین نیروی انسانی متعهد و متخصص در رشته آبیاری و به منظور نیل به خودکفایی در زمینه آبیاری و زهکشی لازم است متخصصینی تربیت شوند که بتوانند با استفاده از دانش و تجربیات خود در توسعه و رشد اقتصادی کشور از طریق بالا بردن راندمان استفاده از منابع آب و خاک دخالت کرده و در امور تحقیقات و آموزش و برنامه ریزی و طراحی و زهکشی نیز خدمت نمایند.هدف دوره، تربیت کارشناسان کارآموزی است که بتوانند علاوه بر عهدهدار شدن مسوولیت در رشتههای آبیاری و امور آب کشور در برنامهریزی و آموزش علوم آبیاری و زهکشی منشاء خدمات شایسته باشند. طول این دوره 4 سال است که طی آن دانشجویان با فراگرفتن 21 واحد دروس عمومی، 40 واحد دروس علوم پایه ، 26 واحد دروس اصلی کشاورزی و 38 واحد دروس تخصصی الزامی،11 واحد دروس تخصصی انتخابی، عملی و کارهای صحرایی مهارتهای لازم برای انجام دادن امور فوق را کسب میکنند که جمعا 136 واحد می باشد.
تجهیزات عمده آزمایشگاه :
اسپکترو فتومتر
فلیم فتومتر
کوره الکتریکی
سانتریفوژ
میکسر
آون دیجیتالی
فور
آب مقطر گیری
پمپ خلاء
EC سنج
شیکر
تبخير گياهان
فرآيند تبديل آب مايع به بخار را تبخير گويند، تبخير ممکن است از سطوح آزاد آب و يا از سطح مرطوب خاک صورت گيرد.
تعرق گياهان
گياهان، مقداري آب به صورت بخار، از راه روزنه هاي هوايي و بشره نازک برگها و جوانه ها و ساقه هاي جوان، دفع مي کنند، اين عمل تعرق نام دارد.
عوامل مؤثر در تبخير و تعرق :
قبل از اقدام به نمونه برداري نكات زير بايستي به دقت مورد مطالعه قرار گيرد :
1ـ زمين بايستي قبلا به قطعات يكنواخت از لحاظ بافت ، رنگ ، شيب ، ميزان فرسايش ، تاريخچه كشت و تناوب ونوع محصول وغيره تقسيم بندي شود. زيرا در جاهايي كه سراشيبي بيشتر است در موقع بارندگي و آبياري مواد غذايي واملاح خاك بيشتر در معرض تهديد قرار گرفته و از بين ميرود و بر عكس در نقاطي كه گود است تجمع املاح و مواد مغذي از سراشيبي ها بيشتر است. بنابراين در اين موارد فقط با گرفتن نمونه هاي زياد و نزديك به هم مي توان يك نمونه متوسط و معرف آن قسمت از مزرعه را بدست آورد.
2ـ پس از آنكه زمين به طرز بالا تقسيم بندي گرديد ميتوان اقدام به برداشت نمونه خاك كرد. بدين ترتيب كه از هر قطعه يكنواخت تعداد 15 تا 20 نمونه هر كدام به وزن تقريبي يك كيلو گرم برداشته و سپس اين نمونه ها را كاملا با هم مخلوط نموده و يك نمونه يك كيلو گرمي از آن بعنوان نمونه خاك آن قطعه زمين بخصوص، به آزمايشگاه ارسال ميشود.
اين عمل براي هر كدام از قطعات بطور جداگانه تكرار خواهد شد به طوري كه از هر قطعه يك نمونه خاك جداگانه به آزمايشگاه ارسال شود.
3ـ هر نمونه آزمايشگاهي حداكثر از يك مساحت يكنواخت 15 هكتاري تهيّه ميشود. براي مساحت هاي بيشتر به همان نسبت تعداد نمونه هاي زيادتري مورد لزوم خواهد بود.
4ـ عمق نمونه برداري بستگي به نوع محصول دارد و در محصولات صيفي و شتوي برابر عمق شخم خواهد بود (20 تا 30 سانتيمتر).