برنامه ريزي در خصوص توسعه همه جانبه و پايدار از طريق :
رعايت ملاحظات زيست محيطي در بهره برداري از منابع آبي.
توجه به توجيه اقتصادي طرحها.
تلفيق توليد آبزيان با محصولات كشاورزي وتنوع بخشي به توليد روستايي.
برنامه ريزي و توجه به كليه عوامل توليد از قبيل بچه ماهي ، غذاي آبزيان، عرضه و بازاريابي محصولات.
:: تأمين امنيت غذايي
با وجود رشد کنونی جمعیت دنیا,تولید هر چه بیشتر پروتئین حیوانی از اهمیت زیادی برخوردار است. کشت آبزیان بدلایل زیادی به عنوان عمومی ترین و موثرترین راهکار جهت تولید پروتئین درآینده دنیا شناخته شده است.با مقایسه حیوانات پرورشی مهم دنیا مثل مرغ , خوک , ماهی وگاو با توجه به موارد ذیل اهمیت پرورش ماهی روشن می گردد.
1- صرف انرژی کمتر:
-ماهی وسایر آبزیان جزو حیوانات خونسرد هستند وبرای تنظیم وثابت نگهداشتن حرارت بدن خود هیچ گونه انرژی صرف نمی کنند ودر مقایسه با حیوانات دیگر استعداد رشد بیشتری دارند(بجزبعضی از گونه ها).
-وزن مخصوص بدن ماهی ودیگر آبزیان شناور تقریباً نزدیک به وزن مخصوص آب بوده از این رو انرژی زیادی برای شناور کردن خود نیاز نداشته وانرژی به دست آمده از طریق غذا را صرف رشد می کنند.
2- استفاده از زمین برای رشد :ماهی نسبت به سایر موجودات پرورشی زمین کمتری برای رشد استفاده می کند.
طبق تحقیق اخیری که توسط پرفسور "رزاموند ال. نیلور" از دانشگاه استنفورد در کالیفرنیای آمریکا انجام شده است، بیش از %۵۰ از ماهی های مصرف شده توسط انسان از پرورشگاه های ماهی یا پرورشگاه های آبزیان می آیند. این گزارش که توسط دکتر نایلور و دیگر دانشمندان بین المللی نوشته شده بود، نشان میداد که بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷، تولید ماهی پرورشی در سراسر جهان از نظر حجم تقریباً ۳ برابر شده بود.
با این حال همراه با افزایش پرورش آبزیان، افزایشی مشابه نیز در ماهیهای خشک شده مورد استفاده در تغذیه ماهی های پرورشی وجود داشته است.
این درحالیست که برای مثال ۲.۵ کیلو ماهی وحشی صرف تولید نیم کیلو قزل آلای پرورشی میشود. حتی به ماهی های گیاهخوار مانند ماهی کپور چینی و تیلاپیا، ماهی خشک شده ی حاصل از ماهی های وحشی اقیانوس داده میشود، بنابراین گونه های بیشتری مانند ماهی کولی و ساردین در معرض خطر خواهند بود.
یش از دو دهه است که روشهای مدرن پرورش در قفس در چین معرفی شده است. این تکنولوژی در محدوده وسیعی از این کشور رایج و در رنجهای متفاوتی با شرایط محلی آن مناطق تنظیم شده است و در نهایت به یکی از از اصلی ترین سیستم های پرورش در این کشور تبدیل شده است. این فعالیت بطور بارز به بهبود وضعیت زندگی استاندارد، تأمین غذای ایمن، افزایش درآمد خانواده و ایجاد شغل کمک خواهد کرد. سستم پرورش در قفس بخصوص در نواحی که از نظر اجتماعی- اقتصادی ارزش خاصی ندارد، اهمیت پیدا می کنند.
پرورش در قفس برای محدوده وسیعی از آبهای شیرین آزاد بخصوص دریاچه های پشت سد مناسب است.این روش ممکن است بعضی خطرات از جمله تلفات ماهیان (فرار ماهیان، طوفان، سیل و ... ) را شامل شده و در پرورش متراکم نیاز به غذادهی با استفاده از غذاهای مصنوعی با کیفیت بالا دارد.
بعضی روشهای غیر فنی برای توسعه پرورش در قفس مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته اند. پرورش ماهی معمولا اصلی ترین یا ارجح ترین مصرف کننده آب نمی باشد. قفسهای پرورشی معمولا در امتداد آبهای آبیاری یا آبرسان و یا آبهای هدایت شده برای کنترل سیل قرار می گیرند. احداث قفسهای پرورش ماهی که با غذاهای مصنوعی غذادهی می شوند در دریاچه ها یا آبگیرها پشت سد که منبع تأمین آب نوشیدنی هستند، ممنوع می باشد. البته پرورش فیلترخواران (ریزه خواران) مثل کپور نقره ای و سرگنده مانعی نداشته و ترویج نیز می شود.