1- غلات: گياهاني از تيره ي غلات هستند كه به منظور توليد دانه كشت ميگردند. دانه ي حاصله عمدتا به مصرف تغذيه انسان يا دام مي رسد مثل گندم، جو ... دانهي اين گياهان از نظر نشاسته غني و از لحاظ پرتئين نسبتا فقير مي باشد.

2- حبوبات: گياهاني از تيره ي بقولات هستند كه براي توليد دانه كشت مي شوند. دانه ي حاصله عمدتا به مصرف انسان مي رسد مثل لوبيا، نخود و .... دانه هاي حبوبات از نظر پرتئين غني مي باشند.

3- گياهان روغني: گياهاني از تيره هاي مختلف هستند كه جهت روغن گيري از دانه ي توليدي كشت مي شوند مثل پنبه، كتان ، لوبياي روغني و ....

4- گياهاعلوفه اي: گياهاني از تيره هاي مختلف هستند كه جهت استفاده از قسمت هاي هوايي ( به صورت تازه ،خشك و يا سيلو شده) در تغذيه ي دام كشت مي گردند. مانند ذرت علوفه اي ، علف سودان و....

شبدرها متعلق به جنس تریفولیوم(Trifolium)جزء مهم‌ترین گیاهان علوفه‌ای خانواده لگومینوز ( Leguminous) در مناطق معتدل و مرطوب است که از نظر علوفه‌ای و مرتعی دارای ارزش بسیار زیادی است و در تغذیه دام‌ها نقش بسزایی دارند. شبدرها گیاهی سه برگچه‌ای اند و به همین خاطر اسم علمی آنها از دو کلمه لاتین « Tria» به معنی سه و «  Folia» به معنی سه بر گچه‌ای گرفته شده‌است . تعداد گونه‌های شبدر در دنیا حدود ۳۰۰ گونه ذکر شده که از این تعداد ۲۵ گونه از نظر کشاورزی مهم است که از این تعداد فقط ۹ گونه آنها از جمله شبدر زیر زمینی به صورت تجارتی کشت می‌شوند. بیشترین پراکنش شبدرها در منطقه مدیترانه ‌است، به طوری که در منطقه اورآسیا ۱۶۰-۱۵۰ گونه، آمریکا ۶۵-۶۰ گونه و در آفریقا ۳۰-۲۵ گونه گزارش شده‌ است . بر اساس تحقیقات بانک ژن گیاهی و ذخایر توراثی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر تعداد گونه‌های تاکنون شناخته شده شبدر در ایران حدود ۵۴ گونه‌ است که از این تعداد دو گونه شبدر ایرانی (Trifolium resupinatum) و شبدر برسیم (Trifolium alexandrium) به صورت وسیع کشت می‌شوند. نام انگلیسی شبدر زیر زمینی Subterranean clover و نام علمی آن (Trifolium subterraneum) است . به شبدر زیر زمینی شبدر زیر زمین هم می‌گویند.
زراعت > نباتات علوفه ای > گیاه شبدر

در اين تحقيق سه رقم سورگوم علوفه‌اي به نام‌هاي KFS2, KFS1 و KFS3 با استفاده از طرح آماري فاكتوريل بر پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي به منظور تعيين مناسب‌ترين تراكم كاشت در سه تكرار به مدت دو سال (81-1380) در كرج كاشته شدند. تراكم‌هاي مورد بررسي 167، 208، 278 و 417 هزار بوته در هكتار بودند. كود فسفات آمونيوم بر مبناي 115 كيلوگرم P₂O₅ و در مجموع 183 كيلوگرم در هكتار نيتروژن در چهار نوبت مصرف شد. از همه تيمارها دو چين علوفه برداشت شد. چهار صفت شامل ارتفاع بوته، تعداد پنجه، عملكرد علوفه‌تر و خشك در هر چين يادداشت‌برداري گرديد و برداشت از سطح 7.8 مترمربع به عمل آمد. داده‌هاي دو سال مورد تجزيه واريانس مركب قرار گرفت و ميانگين به روش دانكن مقايسه شدند. نتايج تجزيه واريانس مركب نشان داد بين سال‌ها به جز براي ارتفاع بوته، ارقام به جز براي تعداد پنجه، اثر متقابل سال× رقم به جز براي تعداد پنجه، تراكم كاشت، اثر متقابل سال× تراكم كاشت به جز براي عملكرد علوفه خشك، اثر متقابل رقم× تراكم كاشت و اثر متقابل سال× رقم× تراكم كاشت به جز براي ارتفاع بوته اختلاف معني‌دار در سطح 1% وجود دارد و فقط اختلاف موجود در اثر متقابل رقم× تراكم كاشت براي ارتفاع بوته در سطح 5% بود. با مقايسه ميانگين‌ها به روش دانكن، همه صفات مورد بررسي در سال اول و در گروه اول قرار گرفتند. ارقام KFS1و KFS3 به ترتيب از نظر عملكرد علوفه تر با 126.7 و 124.5 و علوفه خشك با 24.38 و 23.05 تن در هكتار و از نظر ارتفاع با 186 و 178 سانتي‌متر در گروه اول قرار گرفتند. كمترين عملكرد علوفه خشك به ميزان 20.18 تن در هكتار از رقم KFS2 و بيشترين و كمترين عملكرد علوفه خشك به ترتيب در تراكم‌هاي كاشت 278 و 417 هزار بوته در هكتار به دست آمد. گرچه تعداد پنجه در چين اول با چين دوم اختلاف معني‌داري داشت، ولي ارقام مورد بررسي در متوسط دو چين از نظر تعداد پنجه تفاوت آماري نداشتند.