بابونه رومی
بابونه رومى بابونه گیاهى است دائمى و كوچك با ارتفاع تقریباً ۳۰ سانتى متر داراى بویى معطر كه در چمنزارها و اراضى شنى مى روید. ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ هاى آن كوچك متناوب و داراى بریدگى هاى باریك و نامنظم و پوشیده از كرك است. در هر طبق گل هاى سفید در اطراف و گل هاى زرد در قسمت وسط قرار دارند. یكى از مهمترین خواص بابونه درمان زخم معده و ورم معده است و این گیاه به آسانى این مرض را درمان مى كند و آنهایى كه سال ها است با این مرض دست به گریبان هستند و از قرص هاى مختلف گرانقیمت نظیر Lozac، Zantac و غیره استفاده مى كنند مى توانند با استفاده از بابونه خرج داروى خود را پس انداز كنند و همچنین سلامتى خود را بازیابند. براى درمان زخم معده یك لیوان چاى غلیظ بابونه درست كنید (۴ قاشق چایخورى بابونه در یك لیوان آب جوش و یا چهارتا چاى كیسه اى بابونه در یك قاشق لیوان آب جوش) و صبح كه ناشتا هستید این لیوان چاى را بنوشید و سپس در رختخواب به پشت دراز بكشید و بعد از چهار دقیقه بخوابید و البته بعد از یك ربع ساعت مى توانید صبحانه خود را میل كنید. این عمل را به مدت دو هفته ادامه دهید تا زخم و ورم معده به كلى شفا یابد. بابونه ادرارآور و قاعده آور است و ترشح شیر در مادران را افزایش مى دهد. درمان كننده سردرد و میگرن است و سنگ مثانه را خرد و دفع مى كند.

1- آذان الفار : مرزنجوش، چوهه کن
2- آذر بوی(چوبک) : عرطنیثا، نوعی بخور مریم
3- آذریون : آذرگون، همیشه بهار، سورج مکی
4- آرغیس : پوست ریشه زرشک
5- آس : مورد، مرسین، ادهیره
6- آطریلال : قازیاغی، کاک چنگی
7- آفتاب گردان : حشیشةالعقرب، صامریوما
8- آلو : اجاص، برقوق
9- آلبالو : قراصیا، آلی بالی، کراسیا
10- آلبالو تلخ : محلب، نیوند مریم، پیوند مریم
11- آملج : آمله
12- آمله پرورده : آمله ایست که در شیر یا مربا پرورده شده باشد
13- آناغالس : مرزنجوش نبطی
14- آنجلیقا : آنژلیکا، سنبل هندی
15- آویشن : صعتر، آویشم، کهلی اوتی

مقدمه
گیاهان از ابتدای تمدن بشرتاکنون کاربردهای متنوعی داشته اند گروهی به عنوان ماده غذایی تامین کننده نیازهای تغذیه ای هستند، گروهی خاصیت دارویی داشته و تسکین دهنده آلام جسمی می باشند. گیاهان دارویی اگر چه از دیر باز برای آدمیان آشنا و در بسیاری از مواقع مرهم دردهای بشر بوده است. اما پیشرفتهای علمی و فناوری طی دو دهه اخیر اهمیت و نقش سازنده گیاهان دارویی در تامین نیازهای بشر به ویژه در حیطه دارو و درمان دو چندان ساخته است. همچنین با توجه به عوارض جانبی ناشی از استفاده داروهای شیمیایی بیشتر کشور های دنیا به داروهای گیاهی و گیاه درمانی روآورده اند. تا بدانجا که 80 درصد داروهایی عرضه شده در برخی کشورها منشا گیاهی و طبیعی دارد. کشور ایران داراي شرایط آب و هوایی متنوعی می باشد 11 اقلیم از 13 اقلیم جهانی، که این امر خود موجب تنوع رشد گیاهان مختلف منجمله گیاهان دارویی شده است. بهره برداری از این گياهان هنوز آنطور که در کشورهای مترقی دنیا معمول است در کشور ما مورد توجه قرار نگرفته است. علت آن عدم شناخت مردم از خواص این گیاهان می تواند باشد امروزه در بسیاری از کشورهای دنیا منجمله شرق آسیا، اروپا گرایش شدیدی به جمع آوری و همچنین تولید گیاهان دارویی بوجود آمده است. استان سیستان و بلوچستان بدلیل برخورداری از تنوع اقلیمی، محل و رویشگاه طبیعی تعداد زیادی از گیاهان دارویی می باشد. از بین 295 گونه گیاه دارویی که در سطح استان جمع آوری شده

خلاصه

به منظور ارزيابي اثر تنش خشكي برتغييرات پتانسيل آب برگ، محتواي آب نسبي وشاخص Spad دو گونه دارويي اسفرزه وپسيليوم ازخانواده بارهنگ به تنش تدريجي خشكي و همچنين تعيين سرعت بهبود پارامترهاي مذكور پس از آبياري مجدد، آزمايشي در مركز تحقيقات كشاوري دانشگاه ملبورن استراليا در سال 1385 طراحي و اجرا شد. پتانسيل آب برگ در 5 روز اول بعد از قطع آبياري ثابت بود و بعد از آن به ترتيب به 6/1- و 2- مگاپاسكال براي گونه پسيليوم و اسفرزه در روز هشتم و به 3/2- و 8/2- مگاپاسكال به ترتيب براي گونه پسيليوم و اسفرزه درروزدهم رسيد. محتواي آب نسبي در هر دو گونه تا روز دوم بعد از قطع آبياري 90 درصد بود و با تيمار كنترل اختلاف معني‌داري نداشتند ولي با افزايش شدت تنش محتواي آب نسبي درهردوگونه اسفرزه و پسيليوم به طور معني‌داري كاهش يافت. با كاهش محتواي آب نسبي وكاهش بيشترپتانسيل آب برگ، شاخص SPAD در هر دوگونه افزايش يافت، به طوري كه درمحتواي آب نسبي 60% و يا پتانسيل آب برگ 5/1- مگاپاسكال، محتواي كلروفيل برگ در گونه اسفرزه وپسيليوم به ترتيب 17و37 درصد افزايش نشان داد. 

صمغ ها گروه بزرگی از پلی ساکارید هایی هستند که بوسیله توانایی شان در تولید محصولاتی با ویسکوزیته بالا در غلظت های پایین مشخص می شوند. تقسیم بندی صمغ ها و موسیلاژ به این دلیل است که اولین بار که آنها را از پلی ساکارید ها جدا کردند محلول آنها حالت لیزی داشت که صمغ (Gum) نامیده شدند و دسته ای دیگر که محلول های آنها حالت لزج و چسبناک داشت موسیلاژ نامیده شدند. اما این ترکیبات پلی ساکاریدی بر حسب تغییرات ایجاد شده در ساختمانشان می توانند به هر دو شکل لیز و چسبناک وجود داشته باشند.
صمغ ها بطور وسیع در صنایع غذایی برای تهیه ژل و به عنوان پایدار کننده و عوامل سوسپانسیون مورد استفاده قرار می گیرند. صمغ ها از منابع مختلفی بدست می آیند و شامل صمغ های ترشحی ، صمغ های جلبکی ، دانه ای ، میکروبی و مشتقات نشاسته و سلولز هستند. تمام این مواد مولکول های هیدروفیلیک دارند که می توانند با آب برای تشکیل محلول های ویسکوز یا ژل ها ترکیب شوند. ماهیت مولکول ها تا حد زیادی بر روی خواص صمغ ها تاثیر می گذارد. مولکول های پلی ساکاریدی خطی فضای بیشتری را اشغال می کنند و ویسکوز تر از مولکول های بسیار انشعابی با همان وزن مولکولی هستند.
 ترکیبات انشعابی آسانتر ژل تشکیل می دهند و پایدارتر هستند چون بر هم کنش وسیع در امتداد زنجیر هایشان ممکن نیست. پلی ساکارید های خطی خنثی به آسانی تشکیل فیلم چسبنده روی مواد خشک می دهند و عوامل پوششی خوبی هستند و محلولشان چسبناک نیست.

نام فارسی : آویشن

نام علمی : Thymus Vulgaris L

نام انگلیسی : Garden thyme

خصوصیات گیاهی :

آویشن یکی از قدیمی ترین گیا هان دارویی و ادویه ای است . تیموس کلمه ای یونانی و به معنای شجاع می باشد و به طوری که زنان یونان باستان این گیاه را به لباس شوهرانشان که عازم جنگ بودند می دوختند . زیرا آنها معتقد بودند آویشن سبب شجاعت و در نتیجه پیروزی آنها در جنگ می شود . آویشن گیاهی است خشبی و چند ساله . منشأ آن نواجی مدیترانه گزارش شده است و در جنوب اروپا در سطوح وسیعی کشت می شود .ریشه آویشن مستقیم ، کم و بیش چوبس و انشعابهای فراوانی دارد و سافه آن مستقیم و چهار گوش است . ارتفاع این گیاه متفاوت و بین 20 تا 50 سانتی متر می باشد . برگها کوچک ، متقابل و کم وبیش نیزه ای شکل ، بدون نوک و دمبرگ ، پوشیده از کرکهای خاکستری رنگ و حاوی اسانس هستند

زیره سیاه ایرانی (کرمانی)

Bunium persicum

Black  cumin - Black caraway

مقاله :  بررسي اثر برخي تركيبات شيميايي بر رفع خفتگي و القاي جوانه زني در دانه زيره سياه [.Bunium Persicum (Boiss.) Fedtsch]

زيره سياه يكي از اعضاي خانواده چتريان مي‌باشد و در برخي نواحي ايران به صورت خودرو وجود دارد. دانه زيره سياه به علت خفتگي به سختي جوانه مي‌زند و به همين دليل در ايران رويش آن به برخي رويشگاههاي طبيعي خاص محدود شده و زراعت نمي‌شود. برخي عوامل شيميايي و فيزيكي مي‌توانند موجب رفع خفتگي دانه گياهان و القاي جوانه‌زني در آنها شوند. هدف از اين پژوهش يافتن تيمارهاي مناسب براي برطرف نمودن خفتگي بذر زيره سياه بوده و چندين روش براي شكست خفتگي در دانه‌ها مورد بررسي قرار گرفته است. براي تعيين اثر تيمارهاي مختلف هورموني و شيميايي در برطرف نمودن خفتگي بذر زيره سياه از غلظتهاي مختلف نيترات پتاسيم، پلي‌اتيلن گليكول، تيواوره، جيبرلين، كينتين، بنزيل آدنين به تنهايي و يا همراه با نمك سديم اتيلن‌دي‌آمين تترا استيك اسيد، جيبرلين همراه با بنزيل آدنين و بنزيل آدنين همراه با پلي‌اتيلن گليكول استفاده شد. براي تعيين اثر نور و دما بر جوانه زني بذر زيره نيز دسته‌اي از بذرها در تاريكي و دماهاي 15 و 20 درجه سانتي‌گراد و دسته‌اي ديگر در فتوپريود 8 ساعت روشنايي و 16 ساعت تاريكي و دماهاي مذكور قرار داده شدند. با توجه به بررسيهاي انجام شده مشخص شد كه بين ميزان جوانه زني در نور و تاريكي اختلاف معني‌داري وجود ندارد و جوانه زني در دماهاي پايين‌تر (15 درجه سانتي‌گراد) بهتر صورت مي‌پذيرد و در اين شرايط (دماي 15 درجه سانتي‌گراد و تاريكي) بنزيل آدنين ^5-10 مولار همراه با جيبرلين 10 ميلي‌گرم در ليتر...

عرق اسطوخودوس

خواص دارويي:

معطركننده - ضدعفوني كننده - مقوي - رفع آسم - بند آورنده خون

نوع گياه مورد استفاده جهت تقطير:

گياه استوخودوس Lavandula Stoechas 

Labiatae  از تيره

مناطق رويش يا كشت:

دامنه هاي كم ارتفاع - سواحل دريا - نواحي مختلف اروپا - جنوب غربي آسيا - شمال آفريقا -جزاير قناري

مواد موثره:

فنكون ، سينئول

 کلیات گیاهشناسی

آقطی سیاه که در همدان انگور کولی نامیده می‌شود از زمانهای قدیم مورد مصرف مردم بوده و از آن برای رفع امراض مختلف مانند دفع بلغم و صفرا استفاده می‌کرده‌اند. آقطی سیاه که خمان کبیر نیز نامیده می‌شود درختچه‌ای است که ارتفاع آن در نواحی مساعد به 10 متر می‌رسد. این درختچه معمولا در کنار جاده‌ها و حاشیه جنگلها و در نواحی مرطوب و سایه می‌روید. برگهای آن سبز رنگ ، بیضوی ، دندانه‌دار و مرکب از 7 - 5 برگچه می‌باشد. اگر برگها شکسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد می‌شود. گلهای آن سفید و خوشه‌ای است که در اواخر بهار ظاهر می‌شود. میوه آقطی سیاه گوشتی ، ریز مانند انگور و به رنگ آبی سیر می‌باشد. قسمت مورد استفاده این درختچه گل ، برگ و پوست داخلی ساقه آن است. آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان می‌روید.