هر روز و هر هفته و ماه و ... موادغذايى گوناگون و متنوعى را استفاده مى كنيم كه در مورد تاريخ ظهور و پيدايش آن هيچ چيز نمى دانيم. بى شك آگاهى از بسيارى مسائل تاريخى مربوط به موادغذايى لذت خوردن آنها را كم و زياد خواهد كرد.
وقتى عاشقانه و با كمال ميل بر تكه اى كاكائو (شكلات) دندان مى زنيد فكر كرده ايد، چگونه به وجود آمده است و اولين بار بشر در چه ايامى اين خوراكى خوشمزه را كشف كرده است؟! چند درصد از ميليونها نفرى كه در سرتاسر دنيا از خوردن آن لذت مى برند مى دانند كه در گذر تاريخ چه تغييراتى داشته است؟! اين مطلب را مطالعه كنيد تا از فردا يكى از چندين ميليون نفرى كه ندانسته از خوردن شكلات كاكائويى لذت مى برد نباشيد!
شكلات (كاكائو) درگذر ايام
شايد تعجب كنيد اما كاكائو براى بيش از ۳۰۰ سال مانند طلا، تقاضاى جهانى داشته است. مى گويند از حدود ۴۰۰۰ سال قبل درخت كاكائو در آمازون سر از زمين درآورده است.
- در قرن ششم بعد از ميلاد مردم «تمدن مايا» از دانه هاى درخت كاكائو استفاده خوراكى مى كردند آنها به اين درخت (Cacahuaquchti) مى گفتند و نوشيدنى حاصل از آن را Xocoati (به معناى آب تلخ) مى ناميدند.
در سال ۳۰۰ بعد از ميلاد:
مردم مايا غلاف و پوسته گياه كاكائو را مظهر زندگى و بارورى مى دانستند. از نظر آنها هيچ گياهى تا اين حد اهميت نداشت و بر سنگ هاى به دست آمده از معابد و كاخ هاى اين مردم تصاويرى از دانه هاى كاكائو ديده مى شود.
سال ۶۰۰ : تمدن مايا از بخش مركزى آمريكا به بخش شمالى آمريكاى جنوبى گسترش يافت و آنها در قلمرو و زمين هاى جديد خود شروع به كاشت درخت كاكائو كردند و كاكائو را غذاى خدايان مى ناميدند و درمراسم مذهبى از پوسته بيرونى آن استفاده مى كردند.
سال ۱۲۰۰ و تمدنAztec) ): آنها معتقد بودند «Quetzalacoati» كه يكى از خدايانشان بود روزى از بهشت در شعاع نور يك ستاره صبحگاهى در حالى كه يك درخت كاكائو از بهشت دزديده بود به زمين آمد و آن را به مردم زمين هديه كرد! آنها كاكائو را به شكل يك نوشيدنى سرد و غليظ و تلخ مصرف مى كردند و آن را Xocoat يا «اكسير سلامت» مى ناميدند و معتقد بودند با خوردن آن از نظر جسمى و عقلى به درجات بالايى مى رسند و يكى از امپراتوران ايشان (Montezuma) عادت داشت حتى تا روزى ۵۰ ليوان از كاكائوى غليظ را بنوشد و از آن جايى كه ارزش بسيار بالايى براى آن قائل بود، ظروف و ليوان مخصوص نوشيدن كاكائو را از طلا در نظر گرفته بود كه بعد از مصرف آنها را دور مى انداخت!!
آنها حتى معادل پول رايج خود در نظر مى گرفتند و ۴۰۰ دانه كاكائو را معادل يك واحد پول خود (Zontli) مى دانستند.
پس از قدرت گرفتن «Aztec» ها در مكزيك، گياه كاكائو را به آن جا بردند و به كشت آن پرداختند.
- در سال ۱۴۹۲ كريستف كلمب اين گياه را به پادشاه Ferdinand و ملكه Isabel هديه داد اما اين دانه هاى قهوه اى تيره  كه شبيه بادام بود توجه آنها را جلب نكرد.
- درسال ۱۵۰۲ كريستف كلمب به نيكاراگوئه رفت و در چهارمين سفر دريايى خود متوجه شد كه از كاكائو به عنوان نوشيدنى و حتى با ارزش پول در دادوستدها استفاده مى شود. اما دراين زمان متوجه اهميت تجارت اين گياه نبود.
- درسال ۱۵۱۳ نخستين بار يك برده را به قيمتى معادل ۱۰۰ دانه كاكائو فروختند درحالى كه همان موقع يك شام تهيه شده از گوشت خرگوش ۴ دانه كاكائو ارزش داشت!

ما اين جا راجع به كشف جديدى از سلامتى بحث نمى كنيم، زيرا اين نوشيدنى از هزاران سال پيش توسط چينى ها به كار برده مى شود. نوشيدنى چاى سبز فوايد بسيارى دارد كه فقط ما به هفت مورد از آن ها اشاره مى كنيم
: ۱- نوشيدن آن كمك به از دست دادن وزن اضافى مى كند. ۲- اين نوشيدنى ممكن است در مبارزه عليه علايم و نشانه هاى ناشى از بالا رفتن سن كمك كند. زيرا شامل مقادير زيادى از ويتامين C,E است كه آنتى اكسيدان هستند و همان طور كه مى دانيم آنتى اكسيدان ها توانايى مبارزه با راديكال هاى آزادى را كه به سلول ها صدمه مى زنند دارند. ۳- اين نوشيدنى ممكن است به بيماران آسمى كمك كند، زيرا شامل تئوفيلين (شل كننده عضلانى) است، در نتيجه سبب مى شود كه ماهيچه هاى اطراف لوله هاى تنفسى شل شود كه به دنبال آن بيماران آسمى با محدوديت كم ترى تنفس مى كنند. ۴- چاى سبز ممكن است به كاهش فشار خون كمك كند. فشار خون بالا شما را مستعد حمله قلبى و سكته مى كند. اين نوشيدنى همچنين از تشكيل لخته هاى خونى جلوگيرى مى كند. ۵- گزارش شده كه چاى سبز در مبارزه عليه سرطان كمك مى كند. ۶- نوشيدن اين آشاميدنى به پايين آوردن كلسترول بدن ما نيز كمك مى كند. پايين آوردن كلسترول بدون هيچ گونه اثرات جانبى در مطالعاتى كه از چاى سبز استفاده كرده اند گزارش شده است. ۷- اين نوشيدنى ممكن است به بدن شما در مبارزه عليه عفونت ها كمك كند.

سيب زميني

بعد از برداشت به مدت 5 تا 7 ماه به ندرت جوانه مي زند و خراب
مي شود.اما بعد از اين مدت در حرارت بالاتر از 5 درجه غالبا خراب
مي شود.سيب زميني در حرارت پايين مقدار قندش زيادتر و مقدار
نشاسته اش کمتر مي شودو بر عکس.بنابراين نحوه نگهداري سيب زميني در طعم آن موثر است.

براي نگهداري سيب زميني در خانه ها بهتر است در حجم کم آنرا در جعبه هاي چوبي ريخته در جاي خنک نگهداري کنيد.

بهترين طريقه پوست کندن سيب زميني انداختن آن در آب جوش و سپس گرفتن پوست آن است.در اين صورت قشري که در زير پوست قرار گرفته و ارزش غذايي آن از ساير سيب زميني بيشتر است از دست نمي رود.

جهت پختن سيب زميني بهتر است ابتدا آب را جوش آورده سپس سيب زميني را داخل آب در حال جوشيدن بريزيد و در ظرف را ببنديد تا پخته شود.
وقتي سيب زميني در برابر نور قرار مي گيرد بتدريج زير پوست آن سبز رنگ مي شود.بعبارتي مقداري کلروفيل در آن توليد مي شود.همزمان با اين حالت در سيب زميني ماده اي سمي به نام سولانين ايجاد مي شود.
دراين صورت امکان از مصرف اين سيب زميني ها بايد خودداري نمود.در غير اين صورت موقع پوست کندن بايد پوست را با ضخامت بيشتر جدا کرد.چون سم در قسمت خارجي سيب زميني بيشتر متراکم است.در برخي کشورها که مصرف سيب زميني بالاست مسموميت از سولانين بيشتر اتفاق
مي افتد.

برگرفته از : فصلنامه نظام مهندسي کشاورزي و منابع طبيعي.شماره

تشخيص علائم کمبود بُر در تعدادي از محصولات باغي و زراعي:
کمبود بُر در درختان ميوه سبب رشد و نمو ضعيف پرچم ها کاهش مدت گرده افشاني موثر و در نتيجه کاهش تشکيل ميوه و نکروزه شدن پوست تنه درخت سيب و لکه هاي چوب پنبه اي و ترکيدن ميوه ها و تنه درخت و باد زدگي گلهاي گلابي ميشود. کمبود بُر در گلابي همچنين باعث از بين رفتن گل پيش از باز شدن ميشود. بُر در انتقال قندها نقش اساسي داشته و کمبود آن سبب کاهش قند ميشود.


علائم کمبود بُر در سيب:
کمبود بر در سيب به صورت سياه شدن وسط سيب و بد شکلي ميوه و چوب پنبه اي شدن بافت و پوست ميوه و ترک خوردن تنه درخت ظاهر ميشود.

علائم کمبود بُر در گلابي:
يکي از اولين علائم شناسايي کمبود بر در گياهان مرگ منطقه مريستمي است که منطقه حساس ويژه گلهاست. کمبود بر سبب کاهش تشکيل ميوه در گلابي و انواع درختان ميوه ميشود.

علائم کمبود بُر در گريب فروت:
در اثر کمبود بر تشکيل ميوه در انواع درختان ازجمله گريب فروت آسيب ميبيند و ميوه هاي تشکيل شده بد شکل ميشوند.

علائم کمبود بُر در انگور:
در تاکستانها کمبود بر سبب کاهش تشکيل ميوه در انگور ميشود. در شرايط کمبود بر خوشه هاي انگور خالي از ميوه ميباشد و نشان ميدهد که عمل تلقيح کامل صورت نگرفته است.

علائم کمبود بُر درچغندر قند:
کمبود بر سبب شکسته شدن بافتهاي داخلي ريشه و در نتيجه موجب ايجاد قسمتهايي تيره ميشود که به آنها قهوه اي شدن يا دل سياهي ميگويند.

آويشن: مسكن، ضد سرماخوردگي
اسطوخودوس: تقويت كننده اعصاب
بادرنجبويه: استفراغ هاي دوران بارداري
بومادران: ضد ورم معده و روده
بهارنارنج: نشاط آور ، تقويت قلب
بيدمشك: ضد تپش قلب
پونه: ضد سياه سرفه و گريپ
چهارعرق سرد: تب بر
چهارعرق گرم: مفيد براي هضم غذا
رازيانه: معطركننده، محرك
خارشتر: سنگ شكن، ضد سياه سرفه
زيره: ضد چاقي، تصفيه كننده خون
سنبل الطيب: خواب آور، تقويت قلب
شاتره: ضد خارش هاي پوستي
شنبليله: ضد قند، نيروبخش
شيرين بيان: درمان قاطع زخم معده و اثني عشر
شويد: ضد چربي خون
كاسني: مفيد براي كبد، ضد جوش
گزنه: ضد چربي خون و قند خون
مورد: ضد خونريزي، درمان اسهال و بواسير
نعناع: ضد دل درد ، دل پيچه
يونجه: چاق كننده، كاهش قند خون

آويشن كوهي يكي از گياهان زيبا و معطر است كه در اكثر مناطق معتدله رويش دارد. نمونه اهلي اين گياه آويشن شيرازي است كه بصورت كشت داده شده مورد بهره برداري قرار مي گيرد و در شيراز كشت مي شود.از نظر شكل ظاهري و طعم اين دو نوع آويشن با هم فرق دارند. البته خواص درماني آويشن كوهي بسيار بيشتر از آويشن شيرازي است.

اين گياه بوي بسيار مطبوع و مزه تندي دارد و به خاطر خاصيتش در شدت دادن به جريان خون، به هر عضوي كه ماليده شود خون به آن طرف سرازير مي شود. براي ريزش مو، جوشانده اين گياه استفاده مي شود تا جريان خون را در آن قسمت بيشتر كرده و پياز مو تغذيه شود.اين گياه داروي بسيار خوبي براي دستگاه تنفسي و بيماريهايي از قبيل زكام، برونشيت، آسم، گريپ و .... است. همچنين اين گياه داروي خوبي براي معده مي باشد و ناراحتيهاي معده را از نظر هضم، نفخ به طور كلي برطرف مي كند.

اين گياه از جمله گياهان نيروزا است و همچنين ضد ترشح و ضد عفونت نيز مي باشد.

براي مصرف اين گياه تقريباً ۱٠ گرم آن را با يك ليتر آب مخلوط مي كنند و به صورت جوشانده مورد استفاده قرار مي گيرد كه مصرف خوراكي دارد.

 جوشانده ٥٠ گرم از اين گياه به علاوه يك ليتر آب به صورت غليظ براي مصرف موضعي مورد استفاده قرار مي گيرد.

آويشن باغي يكي از قديمي‌ترين گياهان دارويي و ادويه‌‌اي است. تيموس (Thymus) كلمه‌اي يوناني و به معناي شجاع است. مردم يونان باستان اين گياه را نماد شجاعت ميدانسته‌اند. از آويشن باغي در اكثر فارماكوپه‌هاي (دارونامه‌ها) معتبر به عنوان يك گياه دارويي نام برده شده و خواص درماني آن بر شمرده شده است

آنغوزه با نام علمي Ferula assa-foetida L از گياهان دارويي مهم تيره چتريان است. اين گياه علفي, چند ساله و منوكارپيك است به طوري كه در طول رويش فقط يكبار به گل مي رود و سپس دوره رويشي آن خاتمه مي يابد. ريشه اين گياه شيره اي را در خود ساخته و ذخيره مي كند كه با عمل تيغ زدن مورد بهره برداري قرار ميگيرد. اين شيره مصارف دارويي داشته و جهت تهيه داروهاي ضد انگل, ضد تشنج و قاعده آور مورد استفاده قرار مي گيرد. اين مطالعه در مرتع آنغوزه منطقه خمروت شهرستان زرند ( واقع در شمال غرب كرمان ) به منظور تعيين بهترين روش تيغ زني براي گياه دارويي آنغوزه انجام شد . در اين تحقيق اثرات پنج روش تيغ زني عرضي ( شاهد ) , دو طرفه , يكطرفه , طولي و تلفيقي ( تركيبي از يكطرفه و طولي ) برروي عملكرد شيرابه دهي و بقاي گياه آنغوره در قالب طرح كاملا تصادفي در پنج تكرار مورد بررسي قرارگرفت . نتايج تجزيه واريانس نشان دادكه اثر تيمارها (روشهاي تيغ زني ) بر عملكرد شيرابه و بقاي گياهان تيغ خورده در سطح احتمال 1/0 درصد معني دار بود . ميانگين عملكرد توليد شيرابه در روشهاي تيغ زني عرضي ( شاهد ) , دو طرفه , يكطرفه, طولي و تلفيقي به ترتيب 94/62 , 64/59 , 08/39 ,66/19 و38/42 گرم در هر بوته بود و درصد سبز شدن ( بقا ) گياهان نيز به ترتيب 12, 86 , 94, 76, 96 درصد بود . از آنجايي كه روش تيغ زني دو طرفه از نظر عملكرد توليد شيرابه (64/59 گرم در بوته)  با روش تيغ زني عرضي ( شاهد ) (94/62 گرم در بوته) تفاوت معني داري نشان نداد و از طرف ديگر بقاي گياهان در روش دوطرفه (86 درصد) تفاوت معني داري (درسطح احتمال 1/0درصد) با روش تيغ زني عرضي(12درصد) داشت, لذا روش دوطرفه جهت بهره برداري ازگياه آنغوزه توصيه مي شود.

واژگان كليدي : آنغوزه , Ferula assa-foetida L, تيغ زني , بهره برداري , گياه دارويي , عملكرد , شيرابه, بقا

مقدمه
       آنغوزه با نام علمي .Ferula assa-foetida L از گياهان دارويي مهم تيره چتريان(1) مي باشد. اين گياه علفي, چند ساله و مونوكارپيك2 است به طوريكه در طول رويش فقط يكبار به گل مي رود (سال پنجم يا ششم رويش ) و سپس دوره رويشي آن خاتمه مي يابد. ارتفاع اين گياه متفاوت و بين 2 تا 5/2 متر است.

مشخصات ظاهري گياه:
كدوي تخم كاغذي (Cucurbita pepo,var.styriaca)  گياهي علفي، يك ساله ومتعلق به تيره كدوئيان (cucurbitaceae) مي باشد. محققان معتقدند كه اين گياه  براثر يك جهش ژني اتفاقي به وجود آمده است. اين گياه داراي ريشه‌اي محكم و طويل، ساقه‌اي كركدار و خزنده است. برگ هاي درشت سبز
رنگ 5 لبي با دمبرگ طويل وكركدار، گل‌هاي نر و ماده 5 لبي مجزا به رنگ زرد و ميوه‌اي درشت،كروي و گوشتداراز اختصاصات اين گياه مي باشد. ميوه‌هاي رسيده به رنگ زرد يا زرد همراه با
رگه‌هاي سبز بوده و داخل هر ميوه بطور متوسط 400-500 عدد دانه وجود دارد. رنگ دانه ها سبز تيره يا زيتوني و بدون پوسته مي باشد. دانه هاي بدون پوسته اين گياه از اختصاصات ويژه اين گونه محسوب مي‌گردد.(5 ، 6، 8 )

تركيبات شيميايي:
قسمت مورد استفاده اين گياه دانه هاي آن بوده كه حاوي 35 تا 55% روغن است. مهمترين اجزاء اين روغن را اسيدهاي چرب، ، استرولها، عناصر كمياب، ويتامين ها و كارتنوئيدها تشكيل مي دهند.

گروه پژوهش و تحقيقاتكمپرس دمكره گياه بنفشه دردهاي ناشي از رماتيسم را تسكين مي دهد.
به گزارش خبرگزاري كشاورزي ايران (ايانا)- بنفشه با نام علمي Viola گياهي است علفي و پايا و داراي برگهايي كه عموما از محل مشتركي در ناحيه خارج مي شوند. برگهاي آن قلبي شكل؛ داراي دمبرگ دراز و واقع بر روي سطح زمين هستند، زيرا ساقه هوايي مشخص كه برگهاي بر روي آن واقع باشند، در اين گياه وجود ندارند.
اين گياه داراي گلهاي منفرد، زيبا، به رنگ بنفش، بندرت سفيد و معطر است ميوه هاي آن پوشينه، كروي و پوشيده از كرك و محتوي دانه هايي به رنگ زرد با لكه اي سفيد است.
گلهاي زيبا و معطر بنفشه در اوايل بهار ظاهر مي شود و به طور طبيعي در شمال كشور مي رويد، ولي با توجه به اينكه امروزه به عنوان يك گل زينتي در باغچه ها كاشته مي شود، مي توان آن را در اكثر نقاط كشور مشاهده كرد.
تمامي قسمتهاي بنفشه از جمله برگ، گل، دانه، ريشه و سرشاخه هاي گلدار مصرف دارويي دارد و ضدالتهاب، خلط آور است.
بنفشه مرطوب، تند، سرد و كمي تلخ است و داراي ويژگيهاي چون، ضد تومور، ضد رماتيسم، ضدميكروب، معرق، مسهل، تثبيت كننده ديواره مويرگ و تصفيه كننده خون است.
از دمكره اين گياه شربتي تهيه مي شود كه در درمان سرفه موثر است و بدليل غني بودن از لحاظ مواد صابوني خلط آور خوبي است و باعث تقويت و استحكام عروق خوني مي شود.
از روغن بنفشه مي توان براي جلوگيري از ريزش موي سر، شوره سر، خارش پوستي، زيبايي پوست، ورم لثه، سردرد و آمدن خون از بيني استفاده كرد.

پامچال که با نام گل نوروز هم در ایران شناخته می‌شود .از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده‌اند. دمای معمولی اتاق را یعنی دمای متوسط در حد بیست درجه سانتی گراد را دوست دارد. ارتفاع گیاه بین بیست و پنج تا شصت سانتی متر متفاوت است و باید در فواصلی بین سی تا پنجاه سانتی متر کاشته شوند. محل آفتابی و سایه آفتاب را دوست دارد و خاک آن باید غنی و زه‌کشی شده باشد. زمان گل دهی پامچال تقریبا در تمام مدت سال می‌‌باشد. اگر چه تمامی گونه‌های پامچال از طریق تقسیم پاجوش‌ها و انتقال آنها به محل جدید می‌توان تکثیر نمود با این حال گلکاران علاقه دارند آنها را توسط بذر تکثیر نمایند. شاید علت آن به دست آوردن گونه‌های جدیدی از گیاه باشد. به هر حال برای تکثیر گیاه از طریق بذر باید از اواخر فروردین اقدام نمود و پس از بزرگ شدن بوته‌ها، آنها را به صورت نهال در محل مناسب نشا کرد. برای گل دهی آن در فصل زمستان، باید درفصل پائیز بوته‌های آن را با ارتفاعی در حدود بیست و پنج سانتی متر به گلدان منتقل نمود و در گلخانه نگهداری نمود. خاک نرم حاوی خاکبرگ و شن برای آن کفایت می‌کند ولی کود باید دو هفته‌ای یک بار داده شود.